Με πρωτόγνωρα ποσοστά συμμετοχής για τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, οι Ολλανδοί έβαλαν ταφόπλακα στα όνειρα της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς για μία επίδειξη ισχύος, αλλά όπως σημειώνουν αναλυτές, το κρίσιμο είναι πώς θα πάρουν το μήνυμα οι Γάλλοι ψηφοφόροι, ενόψει των προεδρικών εκλόγών που ακολουθούν.

Οι φιλελεύθεροι του Ρούτε εμφανίζονται να κερδίζουν 32 από τις 150 έδρες του ολλανδικού κοινοβουλίου, ενώ για τη δεύτερη θέση με 19 έδρες διαγκωνίζονται το Κόμμα Ελευθερίας του Βίλντερς, οι Χριστιανοδημοκράτες και οι κεντρώοι Δημοκράτες, με ενσωματωμένο το 55% των ψήφων. Σημαντική ήταν επίσης η ενίσχυση της Πράσινης Αριστεράς.

 Αντίθετα, επιβεβαιώθηκαν οι προβλέψεις για την συντριβή των Εργατικών, που από τις 38 έδρες φαίνεται να υποχωρούν σε μόλις 9.

 Αξίζει να σημειωθεί ότι η διπλωματική σύγκρουση των τελευταίων ημερών με την Άγκυρα δεν εμπόδισε ούτε το Ρούτε να κερδίσει πόντους, ούτε την τουρκική μειονότητα να κερδίσει για πρώτη φορά τρεις έδρες στην ολλανδική Βουλή.

 Ο παράγοντας που φαίνεται ότι έκρινε την μάχη, που δημοσκοπικά περιγραφόταν ως μάχη στήθος με στήθος μεταξύ των φιλοευρωπαϊστών και της ισλαμοφοβίας, ήταν το γεγονός ότι οι Ολλανδοί με όσα είδαν το τελευταίο διάστημα έσπευσαν μαζικά στις κάλπες για να κάνουν σαφείς τις θέσεις τους. Η συμμετοχή έφτασε το 81%, ποσοστό που η Ολλανδία είχε να δει από τη δεκαετία του '80.

 «Όπως φαίνεται, θα είμαστε το μεγαλύτερο κόμμα στην Ολλανδία για τρίτη συνεχή φορά», είπε περιχαρής ο Ρούτε στους οπαδούς του κόμματος, μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων. «Σήμερα θα το γλεντήσουμε λίγο». «Σήμερα η Ολλανδία, μετά το Brexit και τις αμερικανικές εκλογές, είπε "όχι" στο λάθος είδος λαϊκισμού», υπογράμμισε.

 Τα πανηγύρια δεν ήταν μόνο στην Ολλανδία, καθώς το σύνολο σχεδόν των Ευρωπαίων ηγετών συνεχάρη το Ρούτε για τη νίκη του, την ώρα που και οι ίδιοι αντιμετωπίζουν φαινόμενα ανόδου του εθνικισμού και της ακροδεξιάς στις χώρες τους.

 Οι Ολλανδοί ωστόσο μπορεί μπροστά στην ακροδεξιά απειλή να... σηκώθηκαν από τον καναπέ και να αντιστάθηκαν στον εθνικισμό, αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι εάν μπορούν να κάνουν... ταχύρρυθμα μαθήματα αντίστασης στους Γάλλους.

 Εκεί, το Εθνικό Μέτωπο προσδοκά να δει την Μαρίν Λεπέν να κυριαρχεί στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, καθώς όλοι οι αντίπαλοί της φαίνεται να μην μπορούν να συγκροτήσουν δημοκρατικό μέτωπο απέναντι στην αντι-ευρωπαϊκή και εθνικιστική της ρητορική.

 Όπως σημειώνει στο Reuters η κοινωνιολόγος Μάμπελ Μπέρεζιν του πανεπιστημίου Cornell, η ήττα Βίλντερς, ενός πολιτικού με παρουσία δύο δεκαετιών στα πολιτικά πράγματα της Ολλανδίας, δεν μπορεί να θεωρηθεί ένδειξη υποχώρησης του ευρωπαϊκού λαϊκισμού.

 «Δεν εκπροσωπεί ένα κύμα λαϊκισμού. Αντίθετα, είναι μέρος του πολιτικού τοπίου και οι επιδόσεις του κόμματός του δεν μας λένε πολλά για το θέμα ... το πραγματικό κριτήριο θα είναι η προσπάθεια της Λεπέν να πάρει την προεδρία ... εκεί είναι που θα πρέπει να εστιάσουμε».