Με την κατάθεση του Αναστάσιου Λυριντζή συνεχίζεται στον Κορυδαλλό η δίκη της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Αμέσως μετά θα ακολουθήσει ο σχολιασμός των μαρτυρικών καταθέσεων από την πολιτική αγωγή και την υπεράσπιση και ολοκληρώνεται έτσι η εκδίκαση της επίθεσης των ταγμάτων εφόδου της ΧΑ εναντίον του ΠΑΜΕ τον Σεπτέμβριο του 2013 στο Πέραμα.

Στην χθεσινή δικάσιμο το δικαστήριο διέκοψε νωρίς λόγω έντασης που δημιουργήθηκε κατά την εξέταση του μάρτυρα απο την πολιτική αγωγή.

 Ο μάρτυρας είχε κληθεί μέρες νωρίτερα να καταθέσει στο δικαστήριο, ωστόσο δεν είχε βρεθεί και το δικαστήριο είχε διατάξει την βίαιη προσαγωγή του. Τελικά προσήλθε οικειοθελώς, όπως είπε ο ίδιος να καταθέσει χθες, ενώ απέδωσε την «εξαφάνισή του» σε οικογενειακά προβλήματα.

 Στην χθεσινή του κατάθεση ο μάρτυρας απαντώντας στις ερωτήσεις της έδρας είπε:

«Ξεκίνησα, είχα γύρω στους 7 επιβάτες, τα συνηθισμένα, δεν είδα κάτι, κάνω τις πρώτες 3 στάσεις και μου κόβεται ο δρόμος από μια μάζα ανθρώπων... έχω φτάσει 50 μέτρα πριν το ναυπηγείο εκεί του Παπίλα. Δεν μπορούσα να συνεχίσω το δρομολόγιο, είχε μάζα ανθρώπων πάνω από 60-70 άτομα, ήταν στη μέση του δρόμου, 50- 60 άτομα, απ’ ό,τι είδα, βαριόντουσαν, χτυπιόντουσαν, σπρωχνόντουσαν. Το πρώτο όχημα που σταμάτησε ήμουν εγώ, πίσω μου είχε σταματημένα οχήματα, αλλά μπροστά μου όχι, δεν προπορευόντουσαν άλλα οχήματα.

 Σταμάτησα στα 50 μέτρα από αυτούς, για να διαπιστώσω τι γίνεται, Κατέβηκα, ασφάλισα τους επιβάτες, τους είπα να μην κατέβουν και πήγα μπροστά από το λεωφορείο να δω τι γίνεται, ειδοποίησα το Κέντρο Ελέγχου το δικό μου, τον προϊστάμενό μου και πήρα και το 100. Υπήρχαν και άλλοι περίεργοι, στο 15λεπτο που έκατσα εκεί, ήρθε ένα περιπολικό και μου άνοιξε το δρόμο να περάσω, μηχανές δεν είδα. Επί 15 λεπτά είδα μάζα ανθρώπων που φωνάζανε και χτυπιόντουσαν με τα χέρια και σπρωχνόντουσαν. Δύο ομάδες ήταν σίγουρα, δεν διέκρινα ποιοι είναι περισσότεροι και ποιοι λιγότεροι, υπήρχαν κάποιοι που τους μαζεύανε δεξιά κάποιους και κάποιους αριστερά, κάποιοι ήρεμοι προσπαθούσαν, οι άλλοι φωνάζανε...»

 Πρ: Αστυνομία υπήρχε;

Μ: Όχι δεν είδα, ήρθαν μετά, ένα περιπολικό και μου άνοιξε τον δρόμο

 Η Πρόεδρος ρώτησε τον μάρτυρα πως έφτασε στο σημείο να καταθέσει.

 «Κάποιος από την υπηρεσία μου μάλλον έδωσε τα στοιχεία μου και με κάλεσαν στην Ασφάλεια να καταθέσω. Είδα μια μάζα ανθρώπων να συμπλέκεται, ένα τζιπ με σπασμένα τζάμια και υπήρχε κάποιος χτυπημένος, δεν πήγα κοντά να δω αν ήταν πολύ ή λίγο, ζητούσαν βοήθεια κι έλεγαν πως κάποιος είχε χτυπήσει»

 Η Πρόεδρος χρειάστηκε να υπενθυμίσει στον μάρτυρα την προηγούμενη κατάθεσή του, εκείνη που έδωσε προανακριτικά, λέγοντας του πως έχει καταθέσει διαφορετικά πράγματα και με περισσότερες λεπτομέρειες.

Όσο η κατάθεση συνεχίζονταν και με τις επίμονες ερωτήσεις της Προέδρου ο μάρτυρας θυμόταν και πρόσθετε λεπτομέρειες στην κατάθεσή του, πράγματα που όπως προέκυψε είχε καταθέσει προανακριτικά. Έτσι στην κατάθεση οι μη κρατούντες αντικείμενα κρατούσαν ή φορούσαν κράνη, σκούφους ,φορούσαν μαύρα ρούχα και κάποιοι κρατούσαν ξύλα.

Πρόεδρος: Στην προηγούμενη κατάθεσή σας λέτε πως πέρασαν από δίπλα σας 30 άτομα με κοντάρια στα χέρια, εδώ σήμερα δεν το λέτε.

Μάρτυρας: Δεν με ρωτήσατε.

Πρ: Τι να σας ρωτήσω, ποιός πέρασε από δίπλα σας;

Μ: Μα τα είπα, όλα τα είπα…

Πρ: Ακούσατε αυτά τα 30 άτομα που λέτε πως πέρασαν να λένε κάτι;

Μ: Όχι...

Πρ: Είστε σίγουρος;

Μ: Ναι...

Πρ: Στην προηγούμενη σας κατάθεση λέτε πως ακούσατε να λένε «πάμε να τους φάμε», το θυμάστε;

Μ: Όχι...

Η κατάθεση και η...προηγούμενη κατάθεση

Στην προσπάθεια να γίνει κατανοητό το που κινούνταν ο μάρτυς με το λεωφορείο και που είχε σταματήσει χρειάστηκε χάρτης, αφού ο μάρτυρας δεν μπορούσε να περιγράψει ακριβώς τους κάθετους δρόμους που έβγαιναν στον κεντρικό. Η Πρόεδρος ζήτησε από τον μάρτυρα να θυμηθεί το δρομολόγιο και να δείξει στον χάρτη που είναι το καρνάγιο του Παπίλα και που έχει σταματήσει ο ίδιος.

Πρόεδρος: Είδατε να κρατάνε κάτι αυτοί οι άνθρωποι;

Μάρτυρας: Πρέπει να κρατάγανε κάτι σαν ξύλο...κάποιοι, όχι πάνω από 5. Κάποιοι φοράγανε κράνη και κάποιοι κρατάγανε, 10 -15 άτομα σύνολο. Κάποιοι είχανε και σκούφους, μαύρα ρούχα, όχι κάτι άλλο ιδιαίτερο. Αυτοί με τα κράνη, με τα ξύλα και τους σκούφους ήταν οι επιτιθέμενοι, μπαίνανε και βγαίνανε, μπαίνανε, χτυπάγανε και βγαίνανε έξω από τη μάζα, τους σπρώχνανε.

Πρ: Στην κατάθεσή σας έχετε πει «αυτοί που δέχονται την επίθεση»...

Μάρτυρας: Δεν θυμάμαι, δεν ήταν σε σταθερό σημείο όλοι αυτοί οι άνθρωποι, μπαίνανε, βγαίνανε, και στο τέλος φύγανε.

Πρ: Πριν μας είπατε, ότι δεν είχε φύγει κανείς.

Μ: Όχι για ανθρώπους με ξύλα, κράνη και αυτά, αυτοί φύγανε νωρίτερα, ο άλλος κόσμος παρέμεινε.

Πρ: Μιλήσατε με κάποιον εκεί, ρωτήσατε να μάθετε τι έγινε;

Μ: Όχι, δεν είμαι περίεργος

Π: Είστε σίγουρος;

Μ:Ναι...

Για μια ακόμη φορά η πρόεδρος αναφέρθηκε στην προηγούμενη κατάθεση του μάρτυρα λέγοντας πως έχει καταθέσει πως ένα άτομο του οποίου έχει κάνει την περιγραφή κι ενώ έφευγε απ’ το σημείο είπε «του ανοίξαμε το κεφάλι». Μετά την ανάγνωση της προέδρου ο μάρτυρας θυμήθηκε έναν καραφλό, όπως είπε με κράνος στο χέρι, χωρίς όμως να μπορέσει να θυμηθεί τι είπε το άτομο αυτό που πέρασε δίπλα του, σε αντίθετη κατεύθυνση με το λεωφορείο.

Εισαγγελέας: «Έχετε δεχτεί απειλές;»

Η απροθυμία του μάρτυρα να θυμηθεί σημαντικές λεπτομέρειες που ήδη είχε καταθέσει παλαιότερα, έκανε την Εισαγγελέα να τον ρωτήσει αν έχει δεχτεί απειλές για την ζωή του ή αν φοβάται. Και στις δυο περιπτώσεις ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά.

«Τότε γιατί καταθέτετε μ' αυτό τον τρόπο, ενώ στην προηγούμενη κατάθεση σας ήσασταν πολύ λεπτομερής, τώρα λέτε άλλα πράγματα; Πως γίνεται να μην θυμάστε, όταν στην προηγούμενη σας κατάθεση μέχρι το χρώμα των ματιών του ατόμου που μιλήσατε θυμάστε. Λέτε «είχε πράσινα μάτια» και λέτε και τι ειπώθηκε μεταξύ σας.»

Ο μάρτυρα κοίταξε σχεδόν απελπισμένος την Εισαγγελέα σε βαθμό που εκείνη σχολιάζει:

«Γιατί με κοιτάτε έτσι;»

«Προς Θεού...δεν...» απάντησε ο μάρτυρας

Ερωτήσεις έκαναν ο αναπληρωτής Εισαγγελέας και οι σύνεδροι:

Αν. Εισαγγελέας: Αυτός που είπε του ανοίξαμε το κεφάλι τι ήταν;

Μάρτυρας: Τώρα που τα συζητάμε τα θυμάμαι και καλύτερα, ήταν με κράνος, μαύρα ρούχα, χωρίς μαλλιά, είπε του ανοίξαμε; του ανοίξανε; και έφυγε προς τα κάτω.

Στην συνέχεια η πολιτική αγωγή διαμαρτυρήθηκε πως  χρυσαυγίτες από το ακροατήριο φωτογραφίζουν και τραβούν βίντεο, με την πρόεδρο να κάνει τις ανάλογες συστάσεις.

 Συνήγορος: «Τι σημαίνει το «πάμε να τους φάμε;»

Στη συνέχεια τον λόγο πήρε η πολιτική αγωγή με τον συνήγορο να ρωτά αρχικά τον μάρτυρα «αν όσα έχει καταθέσει προανακριτικά τα κατέθεσε σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και είναι αληθή». Ο μάρτυρας απάντησε πως «Όλα όσα έζησα τα έχω καταθέσει και είναι αληθή. Αυτές τις μέρες περνάω ένα προσωπικό πρόβλημα και αυτός ήταν ο λόγος που δεν απάντησα στις κλήσεις του κου γραμματέα για να έρθω να καταθέσω. Έχουν περάσει και χρόνια, λόγω της δουλειάς μου βλέπω διαρκώς εικόνες και πολύ κόσμο...»

Στις ερωτήσεις του συνηγόρου ο μάρτυρας απάντησε πως δεν θεωρεί τα ξύλα που κρατούσαν οι επιτιθέμενοι ικανά να σκοτώσουν άνθρωπο, μόνο να τραυματίσουν

-Υπήρχε κλοιός;

-Ναι, ήταν σαν σφιχταγκαλιασμένοι απάντησε ο μάρτυρας και από το σημείο αυτό ξεκίνησε και η ένταση από την υπεράσπιση η οποία διέκοπτε συνεχώς την εξέταση του μάρτυρα από την πολιτική αγωγή ενώ αμφισβητούσε τα όσα είχε πει προηγουμένως ο μάρτυρας ως προς την διατύπωση με αποτέλεσμα να αναγνωστούν ξανά από τα πρακτικά.

Ανάμεσα σε πολλά «δεν το είπε έτσι», «δεν είπε αυτό» ο μάρτυρας κλήθηκε να αναγνωρίσει αν στην φωτογραφία που του επιδείχθηκε το άτομο που είδε πεσμένο και είχε μούσι» όπως είπε είναι ίδιο με αυτό της φωτογραφίας. Ο μάρτυρας δεν αναγνώρισε το άτομο στην φωτογραφία ενώ η οχλαγωγία από την υπεράσπιση συνεχίζονταν.

«Είδα έναν άνθρωπο πεσμένο δεξιά και πίσω από το τζιπ. Το είδα όπως ανέβαινα στο λεωφορείο για να φύγω. Ήταν επάνω του άνθρωποι σκυμμένοι» είπε ο μάρτυς.

Ο συνήγορος πολιτικής αγωγής πήρε τον λόγο και ζήτησε από τον μάρτυρα να επιβεβαιώσει την φράση που άκουσε «είναι λιγότεροι, πάμε να τους φάμε». Ο Μάρτυρας το επιβεβαίωσε. Είπε ακόμα πως 2-3 απ’ αυτούς κρατάγανε κοντάρια.

Συνήγορος: Από αυτό το «πάμε να τους φάμε», τι καταλάβατε;

Μάρτυρας: Ότι είναι η άλλη ομάδα η δικιά τους μπροστά και πάνε να βοηθήσουνε.

Σ: Το «να τους φάμε», τι είναι;

Μ: Να τους χτυπήσουμε.

Σ: Όταν ακούτε «πάω να τους φάω», καταλαβαίνετε να τους χτυπήσουμε; Αυτό σας έχουνε πει να πείτε;

Σ’ αυτό το σημείο δημιουργήθηκε ένταση και η Πρόεδρος διέκοψε για σήμερα, όπου αυτή την ώρα διεξάγεται η 121η δικάσιμος, στην δικαστική αίθουσα των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού.